Kobiety prowadzące działalność gospodarczą  w przypadku ciąży i urodzenia dziecka mogą sobie zapewnić zasiłek macierzyński w wysokości  5738,20 złotych miesięcznie. Takie wnioski wynikają z uchwały Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2010 r.

     Aby otrzymać zasiłek macierzyński kobieta ciężarna musi założyć własną firmę oraz przystąpić do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Jeżeli kobieta posiada już biznes musi przystąpić do ubezpieczenia. Wystarczy opłacić jedną składkę – w maksymalnej wysokości , a świadczenie przysługujące przez cały czas trwania urlopu macierzyńskiego (maksymalnie 22 tygodnie) będzie przysługiwało w wysokości 5738,20 zł. Ochrona będzie przysługiwała kobiecie już od pierwszego dnia objętego ubezpieczeniem.

     Inaczej sprawa wygląda w przypadku kobiet, które jednocześnie są zatrudnione na etacie oraz prowadzą własną działalność gospodarczą.

     W tym wypadku kobieta ciężarna nie może się zgłosić do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu prowadzenia własnej firmy i tym samym otrzymać podwyższonego zasiłku z ZUS. Kobieta ubezpieczona jest jako pracownik, tym samym nie ma możliwości wypłaty podwyższonego zasiłku macierzyńskiego z tytułu prowadzonej działalności.

     Aby uzyskać podwyższony zasiłek macierzyński z tytułu prowadzenia firmy kobieta ciężarna musi zrezygnować z pracy na etacie i prowadzić wyłącznie własną firmę. Wówczas może się zgłosić do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego i zadeklarować składki maksymalne.  Ważne aby nastąpiła minimum 30-dniowa przerwa w ubezpieczeniu. Tylko wtedy ZUS przy obliczaniu wysokości zasiłku weźmie pod uwagę nowe składki. W przypadku przystąpienia do ubezpieczenia zaraz po rezygnacji z etatu do obliczania zasiłku ZUS będzie brał pod uwagę składki z ostatnich 12 miesięcy, ponadto ciężarna kobieta ma prawo np. do korzystania od razu ze zwolnienia lekarskiego. Po zasiłku chorobowym taka kobieta może przejść na zasiłek macierzyński.

     Podstawa prawna:

1. Ustawa z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (DzU z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm.).

2. Ustawa z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (DzU z 2008 r. nr 164, poz. 1027).

3. Uchwała Sądu Najwyższego z 21 kwietnia 2010 r. (sygn. II UZP 1/10).